دانستنی ها, مقالات

وانیل

وانیل، شناخته شده ترین نت در ساختار عطریات است. وانیل در ساخت عطر به عنوان یک رایحه برانگیزنده و درمان کننده هیجان خفته به کار می رود.
دسته بندی نت: ادویه جات
شناخته شده ترین نت در ساختار عطریات وانیل است که نوع غیر طبیعی آن به نام وانیلین کاربرد بیشتری در صنعت عطرسازی دارد. وانیل اصل به شکل یک چوبه یا غلاف باریک سیاه رنگ است که باید آن را به وسیله یک چاقوی تیز شکافت و با پشت چاقو خمیر درون آن را درآورد. وانیلین در اصل محصولی شیمیایی می باشد که بر اساس بو و مزه وانیل اصلی تهیه و تولید می شود. وانیلین تنها یکی از ۳۶ بوی گوناگون وانیل را دارد و از دیگر خواص طبیعی وانیل در آن خبری نیست. این نت بویایی، شیرین، صمیمی و آرامش بخش بوده و القا کننده حسی مشابه با عطر و بوی محیط در زمان پخت کیک است. غلاف وانیل طبیعی دارای رایحه ای غلیظ تر از نوع صنعتی آن می باشد. در کنار کهربا، مرجع نت های روایح شرقی، وانیل می باشد. آکورد های وانیل طبیعی به سرعت بازار عطریات را تسخیر کرده اند و توانسته اند طیف روایح گورمند (خوراکی) را نیز گسترش دهند.
وانیل
در قدیم مایاها و بعدها آزتک ها از وانیل در نوشیدنی های شکلاتی سلطنتی استفاده می کردند. کشف وانیل و علاقمندی اروپائی ها به آن، به قرن هفدهم باز می گردد. آن ها وانیل را جهت درمان بسیاری از بیماری ها به کار می بردند و به علت داشتن بو و مزه دلنشینش، از آن در تهیه نوشیدنی ها و غذا نیز استفاده می کردند.
وانیل و کاکائو که مدت ها برای سرخ پوستان ساکن امریکای مرکزی شناخته شده بود، در پی کشف قاره امریکا توانست توجه علاقمندان به رایحه های گورمند (خوراکی) را به خود جلب نماید.
امروزه تقریباً همه با مزه و بوی وانیل آشنا هستند. اما واقعیت این است که این افراد در واقع رایحه و طعم وانیل صنعتی را تجربه کرده اند. وانیل طبیعی بسیار گران قیمت بوده و فرآوری آن برای صنعتگران مقرون به صرفه نیست. وانیل پس از زعفران دومین ادویه گرانقیمت جهان است.
وانیل پلانیفولیا امروزه در آب و هوای گرمسیری مکزیک، آمریکای جنوبی، کارائیب، جزایر اقیانوس هند، اندونزی و … یافت می شود. وانیلی که در مکزیک کشت می شود، یکی از بهترین انواع وانیل است. زیرا خواستگاه وانیل از ابتدا در مکزیک بوده است. تا اواسط قرن نوزدهم میلادی، مکزیک تنها تولیدکننده وانیل در جهان بود. در حدود صد نوع گیاه وانیل در جهان وجود دارد که در میان آن ها دو مدل است که به علت طعم و رایحه آن استفاده تجاری بیشتری دارند: وانیل پلانیفولیا و وانیل تاهیتان.
نخستین بار در سال ۱۸۱۹ یک کارآفرین فرانسوی، گیاه وانیل را در جزایر موریس، ماداگاسکار، ریونیون و کومور پرورش داد.
هم اکنون ماداگاسکار با تولید سالانه هزار تن غلاف، بزرگترین تولید کننده وانیل در جهان است. وانیل تولیدی این کشور، به نام وانیل بوربون شناخته می شود. گونه مشابه وانیل بوربن در آفریقا و اندونزی نیز یافت می شود. بوربون نام جزیره رئونیون می باشد که مفتخر به نامگذاری توسط دربار سلطنتی شده است. وانیل بوربن همانند وانیل پلانیفولیا می باشد، اما شرایط متفاوت و جدید در تولید آن، باعث تغییر در رایحه و طعم آن شده است. وانیل بوربن دارای رایحه و طعمی غنی است. این نوع وانیل طی فرایند خشک کردن غلاف ها جهت تولید وانیلین طبیعی استفاده می شود. ساخت وانیلین طبیعی، فرایندی طولانی مدت و پر هزینه است. پس از ماداگاسکار، اندونزی و مکزیک به ترتیب در رتبه‌های دوم و سوم تولید وانیل قرار دارند.
غلاف های وانیل از گل های زیبای زرد و سبز وانیل تشکیل می شوند. در شرایط طبیعی گل ها توسط حشرات و مرغ مگس خوار گرد افشانی می شوند، اما در مزارع این کار به صورت دستی صورت می گیرد. غلاف های سبز در حدود هشت تا نه ماه روی شاخه ها باقی می مانند و پس از چیده شدن خشک می شوند. در طول فرایند خشک شدن، بلور های سفید رنگی ایجاد می شود که همان وانیلین است.
وانیل تاهیتان در جزایر پلی نزی فرانسه کشت می شود و گرانترین و کمیاب ترین نوع وانیل است. طعم این وانیل از وانیل پلانیفولیا ملایم تر می باشد، اما رایحه ای قوی تر دارد. در ساختار این وانیل، ترکیب وانیلین کمتر و پیپرونال پیشتری وجود دارد. به همین دلیل وانیل تاهیتان عطر و بوی میوه ای تری دارد.
بازگشت به لیست

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.